Marc in Bolivia

eignelijk wou ik ermee stoppen maar na een chantage van mijn vader: Voila

Na een paar mislukte pogingen in januari om een concrete reis te plannen naar Machu pichu, was het nu dus erop of eronder. Nauwelijks terug land onder mijn voeten te hebben gehad, kreeg ik een telefoon van Sofie of ik zin had om haar te vergezellen om een zoektocht te beginnen naar een reisbureau .

Het positieve van het mislukte plan van januari was dat we nu wel een groot aanbod van informatie hadden van bepaalde reisbureaus. Hieruit hadden we eindelijk onze keuze gemaakt zodat we eindelijk met 5en (karen, jannes, wannes, Sofie en ik) konden vertrekken naar Cuzco. Na een 12 uur lange reis. Waarin we een stop hadden om ons uit te schrijven in Bolivia, een stukje over de Now-one`s-Land brug, ons in Peru terug hadden ingeschreven en later ook nog even wachten in een stadje in Peru zodat er weer wat mensen konden opstappen, waren we aangekomen in Cuzco. Diezelfde avond hebben we een Amerikaanse meisje/vrouw ontmoet (aka machete wijf …. Dit omdat ze een machete bij zich had ten grote van een … wel het ding was gewoon gigantisch) en zijn we gezellig wat gaan eten, en daarna maar eens het nachteven van cuzco opzoeken.

Nu was het zo dat ons plan dat we kregen van het reisbureau uit la paz niet helemaal klopte en dus ons schema achterstevoren was. Dus de laatste dag dat we normaal naar machu pichu gingen kwam dus op de eerste dag te staan. Nadat ik het reisbureau had gebeld zeiden ze me dat ik meteen naar het reisbureau in peru moest gaan en zij zouden me het fatsoenlijk uitleggen. Dus ik ben dan maar met Sofie naar daar gegaan en vervolgens kregen we te horen dat we nog exact 1 uur hadden om ons trein ticket naar machu pichu te herboeken. Gelukkig was met de inkomticket en terugkeerticket geen probleem.  En verloren we eigenlijk maar een halve dag van ons verblijf in Cuzco. Maarja eenmaal ons ticket te hadden herboekt en we uiteindelijk toch opgelucht in de trein zaten kon ons toeristen uitstapje weer helemaal rustig verder lopen. ‘S avonds aan gekomen bij agua calientes(dit is een dorpje aan de voet van de berg van M.P.) werden we opgewacht door een gids die ons zou begeleiden naar ons hostel, Zodat we de volgende morgen vroeg fris naar Machu Pichu konden vertrekken.

Vroeg was het inderdaad, na nog geen dikke 4 uurtjes te hebben geslapen zijn we naar het busstation gegaan waar we via de bus de berg opkonden tot de ingang van M.P. na onze gids te hebben gevonden en nog een paar tientallen meters te hebben geklommen werd het zicht van het beroemde M.P. eindelijk zichtbaar.

En wat een uitzicht, woorden en ogen kwam ik te kort om het allemaal uit te drukken en op te nemen. Na een toer in dit afgelegen dorp zijn we de berg, die achter M.P ligt opgeklommen, en dat was pas een adembenemend uitzicht. Een paar uurtjes hebben we daar vertoefeld met de nodige foto´s erbij. Na de nodige uurtjes in M.P. doorgebracht en de fotobatterijen en geheugenkaarten leeg en vol begonnen te geraken waren we een beetje verplicht om deze prachtige en mysterieuze plek achter ons te laten en terug naar de voet van de berg af te dalen. Na nog wat heerlijk te hebben gegeten en een in daarna nog in een warm waterbronnetje te hebben gezeten zijn we `s avonds terug naar Cuzco gereisd.

Even ter informatie: wij zijn van Cuzco naar agua calientes gegaan met de trein en daarna met de bus tot de top van M.P. gegaan. TERWIJL je dit ook allemaal te voet kunt doen, met name eerst van Cuzco naar agua calientes over de befaamde Inca route. Hier doe je een gemiddeld van 5 dagen over om vervolgens helemaal naar de top te klimmen (maar wees gerust er is ook een trapje naar boven).

De overige dagen in Cuzco hebben wij nog een 2daagse rondleiding gekregen doorheen Cuzco. Over bepaalde kerken en Inca ruines. Allemaal heel indrukwekkend, maar aangezien we M.P. eerst hadden bezocht vond ik eigenlijk de rest een beetje “niet zo indrukwekkend” Maar toch zeker de moeite waard.

Na een week terug te zijn in La Paz vond er de laatste reis met AFS plaats, namelijk: Salar de Uyuni ofwel de zoutvlakte van Uyuni. Het La Paz comitè verzamelde zich in de bus terminal voor een 3 uur durende reis naar Oruru waar Heel Boliva zou zijn (de AFS`ers dan toch). Eenmaal verenigd gingen we met de bus verder voor een 6 uur durende reis naar Uyuni. Normaal zou dit allemaal gebeurd zijn met de trein, maar actievoerders hadden de trein rails geblokkeerd, waarom weet ik niet meer.  

De volgende ochtend werden we in Jeeps gestopt voor een driedaagse reis door een witte zoutvlakte, een niet al te levende woestijn en langs een paar prachtige meren te reizen. Elke nacht bleven we in een Zout hotel slapen wat gemaakt is van zout blokken, en waar de temperatuur kon oplopen tot een bangelijke -15 graden.

Meer is over deze reis eignelijk niet te vertellen omdat het vooral: auto uit, foto`s maken en terug auto in was. maar het zeker de moeite waard. Bolivia heeft zeker oneindig veel prachtige evenementen, steden en natuur

sorry dat het zolang heeft geduurd maar deze k*t pc valt dus om de haverklap uit!

Dus derde keer goede keer!

Wel de afgelopen week (ondertussen al 2-3 weken) was iets wat iedere AFS´er nooit wilt meemaken, ofja het maakt neit uit wat je bent, maar als je in het buitenland verkeerd en je krijgt het nieuws te horen wat ik te horen kreeg... het doet je geen goed. Ik zal dus beginnen bij het begin en hoe ik het ervaren heb.

Vrijdag voor pasen werd ik uitgenodig door patty, om met haar en haar familie te gaan eten voor de paasviering. Eenmaal kennisgemaakt te hebben met heel de familie kon het eet en drinkfestijn beginnen. Nu moet ik wel bijvertellen dat patty´s familie leeft van te koken... en koken kunnen ze. De paella was gewoonweg ... wel als ik heerlijk zou zeggen zou het nog een belediging zijn voor wat ze hadden klaargemaakt.

De dag ervoren had ik een mail gekregen van mijn ouders dat ik hun moest bellen. Dus toen patty sigaretten moest kopen voor haar familie heb ik haar dus vergezeld om op zoek te gaan naar een telefoon en sigarreten. En toen begon eigenlijk de misserie. Ik ga het gewoon vertellen zoals het gebeurd is. “Marc... we weten eigenlijk niet goed hoe we je dit meoten vertellen maar John is in oktober gestorven aan een hartaanval” alles komt in je op: hoe, waarom, wat is er dan gebeurd, waarom vertellen jullie me dit nu pas,... na een kort gesprek heb ik moeten afleggen omdat de telefooncel waaruit ik belde best wel duur was. Maar ik zou de volgende dag terug te bellen om toch een beetje meer informatie te krijgen. De rest van de dag is een beetje wazig, veel kan ik me niet meer herrineren ervan, wel het gevoel wat ik de hele tijd had. Alsof een hand recht door mijn borst naar mijn hart toe was gegaan en eens goed had vast gepakt. Ongeloof slaat bij je toe... iets wat je totaal niet verwacht. De dag had ik het echt moeilijk, hoewel john geen directe familie van mij was heb ik hem wel altijd beschouwd als een oom. Waarom weet ik niet maar het voelde gewoon zo aan.

Maar de volgende dag ben ik met een rustiger gevoel terug naar een telefooncel gegaan. Maar hoewel ik dacht met een soort van voldaan gevoel terug naar huis te gaan bleek dus dat het verre van was. Alweer slecht nieuws en dit maal mijn opa. “Marc, opa ligt in het ziekenhuis, er is iets met zijn darmen. Het lijkt niet zo erg maar donderdag heeft hij chirurgie om het op te lossen. eenmaal de hoorn hebben afgelegd kneep die hand wat nog altijd rond mijn hart zat eens goed samen. Gedurende een week heb ik nauwelijks tot niet geslapen. Donderdagmorgen ben ik eerst naar unief, we kregen een soort van yoga klas voor de vernadering. Maarja veel heb ik er neit van opgestoken. Ik zat emt mijn gedachten bij 1zaak: waar in hemelsnaam is de kortbijzijnde telefoon. Eenmaal het signaal van de prof dat we mochtne vertrokken, ben ik naar buiten gesprint, de trappen afgedonderd naar buiten gesprongen en op zoek gegaan naar een telefoon. Eenmaal de nummers in gedrukt en had gepraat met mijn ouders wenste ik dat ik nooit zo snel de trappen had afgelopen. Mijn opa was stervend, en toen kwam het... het gevoel dat ging komen en waar ik bang voor was. Die hand die nog altijd  in mijn hart aan knijpen was... het drukte mijn hart samen of het neit was en alsware sleurde het eruit.  Wat er daarna precies gebeurd is weet ik niet precies. Mijn klasgenoten kwamen me nog tegen en sleeurde me als waren mee naar het voetbalveldje (donderdag is namelijk voetbaldag).

Nadat ik op bepaalde manier terug bij mijn huis ben aangekomen heb ik alles op een rijtje gezet en heb ik besloten om terug naar België te keren. Meteen heb ik mijn ouders gebeld, naar AFS gegaan, mijn ouders ingelicht en maar afwachten. Maandag middag zou ik iteindelijk terugkeren naar BE.

Maar voordat ik mocht vertrekken had lilly, AFS la paz, me nog kunnen overtuigen om mee te gaan naar sajama. Dit is de hoogste berg van Bolivia. Met tegenzin had ik mijn koffer gepakt om mee tegaan, en van de 19 lapazers waren er maar 4 meegegaan inclusief ik. Maar ik was wel super blij dat Lilly me had weten te overtuigen. Prachtig was het! Als eerst 4 uurtjes in een  minibus geslapen (zodat mijn kater een beetje kon verminderen) maar eenmaal aangekomen hadden we ons ingeschreven in het natuurpark. En meteen daarna zijn we  naar de warmwaterbronnen gegaan die een heerlijke temperatuur van zo´n 100 tot 250 graden kunnen hebben. Na een dikke 2 uur de warmwaterbronnen te hebben bezichttigd en geprobeerd met een wild lama op een foto te komen, maar wat onmogenlijk was, zijn we zelf in zo´n warmwaterbron gesprongen... maar deze was maar een 50- 70 graden...HEERLIJK!!! de volgende ochten werden we wakker geschud door de IJZIGE koude. Door vlees, bot een been ging het heen, zo koud was het. Maar no ons hebben opgewarmd en ons ontbijt achter de kiezen hadden was lag er nog 1 activiteit voor onze voeten. En dat was: de berg beklimmen van ongeveer 6500 m hoog. Ofja we zouden eerder naar de voet van de berg gaan dat evengoed een dikke 5900 m hoog was. En dat hebben we gevoelt, mijn inmiddels weinig-zuurstof-opnemende-longen hebben er wel eventjes geleden. Maar het uitzicht van onderaan de voet was het waard!

Eenmaal zondag avond terug gekomen stond mij weereens een lange reis voor de boeg. De terugkeer naar belgie. De terugreis van 24 ur liep vloeiend en vlotter dan verwacht. Zodra ik in zaventem was geland op een hoogtempo naar de exit aan het wandelen/lopen/huppelen/sprinten/...  om mijn o zo geliefde ouders een goed te kunne knuffelen. Maarja inje hoofd heb je natuurlijk heel andere dingen voor: je komt die hal binnen, je ziet je ouders, je laat alles vallen omhelst ze eens goed.... WELLL alles behalve dat!!!!

Het ging dus als volgt: je komt die hal binnen, die hal staat vol met mensen en ik blind als ik ben loop gewoon door, zonder mijn ouders te zien, naar een paal. Ik had gelukig nog wat beltegoed van toen  mijn belgische GSM. Dus dan kun je maar 1 ding doen: “ringgg...ringgg...hey pap, waar ben je ik zie je niet” =D ... ochja eenmaal in de armpjes van pappie en mammie was alles terug goed. Vervolgens zijn we in 1 keer naar het ziekenhuis gereden. Wel hoe dat allemaal ging hou ik voor mezelf. Maarja ik heb met mijn opa kunnen praten en afscheid kunnen nemen. Het ergste van alles vond ik dat hij me met een lach op zijn gezicht en zijn hand zwaaiend in de lucht me aan het uitzwaaien was.

Wetend dat we elkaar nooit meer zullen zien in dit leven, maar ik weet zeker dat hij op mij en mijn familie wacht in het volgende volgende.

Mijn verblijf in BE was meerendeels het ziekenhuis, maar toch had ik tijd omwat Familie en vrienden te bezoeken. Het deed me goed om jullie nog eens te zien.

Maar toch moet er iets van mijn hart, iets dat ik nooit had verwacht van mijn belgenlandje... en dat is dat BELGIË maar EEN A-SOCIAAL LAND IS!!! Mensen die je kent voor meer dan jaren lopen je gewoon voorbij op straat zonder iets te zeggen of gewoon te knikken. Hier in bolvia heb je jongens die ik 1 keer heb gezien 5 maanden geleden en als ik hun terug zie op straat is het altijd: hey alles goed, wat ga je doen vandaag en het eind van de week, laat maar iets weten als je ietts wilt doen! Sorry maar mijn visie over belgië is helemaal veranderd... en klinkt misschien hard maar ik meot er neit meer veel van hebben.

Maarja ik ben nu terug in Bolivia en voel me terug op mijn gemak, ik heb vorige week naar Machu pichu geweest maar dat verhaal is voor de volgende keer, dan plak ik er meteen salar de uyuni aanvast (de zout vlakte)

Groetjes en dikke kus Marc

En we zien elkaar terug ten vroegste binnen ... 26 dagen!!!  :O... das bekan niks!!! 

Het is al een tijd geleden, dat ik nog iets van mezelf heb laten horen.... ENNNn omdat iedereen zo aandringt: mijn nieuw verslag

voor het inluiden van het nieuwe jaar is er in La Paz een soort traditie/gewoonte.  op einde van AV. Poeta (lees Poëta en niet puta) is er een soort van markt waar je alles kunt kopen wat je in dat jaar wilt bereiken, verwezenlijken of wilt dat gaat gebeuren. Bevoorbeeld wil je een huis, auto, passaporte of wil je dat jaar gaan trouwen... dan kun je dat daar gaan doen verwezenlijken. Eignelijk kun je het beschouwen als nieuwjaars voornemens. Maar in en meer vastere vorm.  En alles in in miniatuur;  Kleine huisjes, werktuigen, koffers, documenten, bakstenen,... Noem maar op. Alles is in miniatuur. Nadat we hadden gegeten is mijn familie en ik daar dus naartoe geweest. na een uurtje te hebben rondgelopen en onze verwachtingen gekocht te hebben; paspoort, geld, visums en zelfs een kip =P.

achter die kip schuild wel een verhaal. NAMELIJK: die kip of hen moet je overhandigen aan iemand waarmee je wilt samenwomen, samenzijn, trouwen,... . en mijn ma stond erop dat ik een kip moest hebben dus hebben we dat ook maar gekocht. Daarna hebben we het laten inzegen door een inheemse man die duidelijk te veel weed had gerookt, maarja hoort erbij. En na het hele ritueel zijn we een gerustgesteld hart naar huis gegaan.

Samen met Sofie, ben ik vertrokken vanuit het hoge LA Paz naar he lagere en warme (niet een klein beetje) Santa Cruz.Met een lekkere 30 graden doorheen de dag...

Maarja ik heb gehoord dat jullie daarachter niks hebben om jaloers op te zijn, met jullie tropische temperaturen en om de haverklap een hittegolf =P...  

Eenmaal geland in Santa werden we opgewacht door Ward, Ineke en de Belgische vlag. Van hieruit vertrokken we naar ons hostel. Een super goedkoop (20 bs) en degelijk hostel, alleen was de trap een levensgaarvaarlijk ding. Na alles te hebben uitgepakt, habben we meteen maar de taxi genomen om onze eens goed uitgegaan. Maar aangezien er op een donderdag avond is er eignelijk niet zo veel te beleven is in santa cruz, ben ook eerder doorgegaan naar het hotel omdat ik me stik kapot voelde. De volgende dag zijn jannes en wannes nog aangekomen. Diezelfde avond was het concert van pitbull (bekende reggeaton zanger/rapper), dat was eignelijk ook een van de redenen om naar Santa Cruz te gaan. Pitbull, ik denk nietdat hij ZO bekend is belgië, maar hij is wel goed! Het concert begon rond een uur of 8-9 en pitull trad zelf op om 12. Maar hij stond maar een uurtje op het podium, dat was wel minderrr....  Maar was wel een dik feest!

De volgende ochtend zijn we met z´n alle naar samaipata gegaan, een klein maar prachtig dorpje ongeveer 3.30 uur buiten Santa cruz. We zijn met twee taxi´s zijn we vertrokken en eenmaal aangekomen wist Ineke een hostel te liggen van en BELG!!! Na het daar het ons gemakkelijk gemaakt te hebben, zijn we naar de incaruines gegaan. Midden in de bergen ec ht super prachtig. De toer hebben we wel niet helemaal afgemaakt... treuzelen, stoppen om de minuut. Zoals de zuid amerikaanse levenstijl dus. De volgende dag zijn we naar watervallen in de buurt geweest. Wat ook wel iets indrukwekkend had. En daarna lag ons weer de weg naar huis.

De volgende dag hebben we samen een waterballonen gevecht gehad in de tuin van steffie, en hebben we´s avonds  gezamelijk nog een pizza gegeten voor dat we allemaal naar ons eigen stadje gingen.

Diezelfde avond ben ik verder naar cochabamba vertrokken, omdat een vriendin die ik heb leren kennen op pacana fest gaat studeren in Buenos Aires. En aangezien ik toch langs cocha ging, waarom niet eventjes langs gaan. Want het leek me wel een leuk idee om haar nog eens een keertje in levende lijven te zien. Dus na een nachtje in de bus te slapen, aangekomen in Cocha. Daar heeft ze me opgepikt en hebben we geontbeten in haar huis. Dan een hostel zoeken voor een nachtje. En voor de rest eventjes gewoonweg de toerist uitgehangen. Naar het christus beeld gegaan (dat trouwens groter is dan in rio), een of ander paleis bezocht, cocha wat verkent,... en dan weer op weg naar La Paz.

8 februari... de dag dat universiteit voor mij begon. Wel eignelijk 9 want de 8^ste wou chrisse neit binnen gaan en ik was redelijk moe... dus 1^ste dag geskipt. Maar 2^de dag ben ik wel gegaan. Ik doe publicidad y marketing in Universidad franz tamayo (UNIFRANZ) en ik vind het echt super vet.

Ik heb 6 vakken: ex. Oral  y esc. (spaans schrijven en spreken), publicidad, red. Publicidad, informatica, commercial social y diseño grafico. de lessen beginnen 2 x om 8.15 en 3x om 9.15 tot 12.30. maar het grote verschil is eignelijk dat we niet in een grote aula zitten; zoals in BE, NL of USA waar de prof de lln niet een kennen. Ik zit met een kleine 30 personen in mijn klas en er heerst een gezellige en leuke sfeer.

Na een week universiteit was het tijd voor weer een veek vakantie met name: Carnaval van Oruro.en hier werd voor het eerst een regel aan gebonden door AFS. Wou je naar oruro dan moest je met iemand mee die toezicht over je hield. AFS heeft deze regel ingevoerd omdat ze vorig jaar te veel gezopen hadden. Maar aangezien ik al met mijn zus ging was hier dus geen probleem. Vrijdag avond om 7 uur boliviaanse tijd (half 10) vertrokken. Het leuke aan die trip was dat we hadden open bar!!!... zolang de voorraad strekte tuurlijk, en om het uur moesten we langs een “checkpoint” komen. En dit hield in drank en bekertjes verstoppen en doen alsof je slaap zodat de politie niks merkt =P

Maarja eenmaal aangekomen zijn we een niet nuchtere bui  de Plaza gaan verkennen en daarna meteen naar bed gegaan. Alhoewel naar bed, we verbleven in een soort van academie. En de beheerder had dus alle stoelen en banken verplaats zodat we op de grond konden liggen met slaapzak... Leek net op kamperen =D

De volgdende dag zijn we smorgens vroeg naar de optocht gegaan. SUPER MOOI was het (ik gebruik wel veel het woord super =S, ochja... zo is het ook). Allemaal verschillende nationale dansen, waterballongevecht met iedereen die aanwezig was, drinken tot en met (maar heb me kalm gehouden =P) gewoonweg ongeloofelijk leuk en mooi om te zien... EEN DIKKE AANRADEN VOOR CARNAVAL DOOR TE BRENGEN.

Voor de rest is alles goed... universiteit is nog altijd geweldig. Ik heb nu elke vrijdag gitaar lessen en ben begonnen met fitnissen, omdat ik gewoon lui ben aan´t worden dusja.

Normaal zou ik ook naar Sucre zijn gegaan... maar ik was te laat voor de bus. Ik was nog op unief voor een of andre opdracht tot 6, en daarna ben ik naar de terminal gegaan. En bleek dus dat de laatste bus rond 8 uur vertrok... dat ik dus nooit haalde. 50 min huis + 50 min trg naar stad + tas pakken en alles erbij... nee het zit er niet in. Misschien volgende keer.

En mijn Universiteit heeft me geintervieuw omdat ik een vreemdeling/ uitwisselingsstudent ben, maar weet wel niet waar of hoe ik het te zien krijg... ik zie wel misschien wel op de site van Unief.

En mijn gsm is gestolen =( ...op de hoek van de straat waar mijn app. Staat. Hoe erg kan het zijn. Ik was een bericht aan ´t schrijven en er komt opeens een man aanlopen pakt mijn gsm en loopt weg. Uit naturlijke reactie ik erachter aan maar op het volgend kruispunt was hij ... verdwenen...

Ochja dan maar een nieuwe kpen voor 15 euro =P

Groetjes en tot de volgende  x

Aangezien ik veel op het programma heb staan ga ik telkens, als ik terug ben van iets een “avontuur”,  steeds een klein stukje schrijven over datgene wat ik heb meegemaakt.  Niet dat het veel uitmaakt maarja dan weten jullie dat en voor mij is het ook veel makkelijker om dingen te onthouden=P

Wat ik in mijn vorig bericht ben vergeten! Een eigenlijk heel belangrijke gebeurtenis; namelijk de Boliviaanse verkiezingen.

Voorbereidingen:

 Om te beginnen moet ik eigenlijk zeggen dat IK van de voorbereidingen eigenlijk weinig tot niks heb gemerkt. Nu en dan was er wel eens een groepje mensen die het plein voor de kerk van San Miguel versierde met de Naam “Samuel presidente” of waren er mensen die voor het postkantoor stonden met vlaggen van ?.?.?. Maar als je dat niet meetelt dan heb ik er eignelijk niks van gemerkt. Wat ik eigenlijk wel vreemd vond, want niet iedereen is even tevreden met “de EVO”. Dus had ik wel wat meer pit verwacht... waarschijnlijk was het anders in andere steden... ik weet het niet =S

Owhja en even een ander weetje... er deden 7 presidentskandidaten mee!!!

Het weekend van de verkiezingen:

Dan hebben we natuurlijk het weekend voor de verkiezingen. om vrijdag avond 24.00 u. Deed de ley secho haar intrede. Dit hield dus in dat iedereen voor 24.00 thuis moest zijn, er geen groepen gevormd mochten worden en je helemaal niet meer mocht drinken. Wat wij dus wel hebben gedaan... maar we waren wel voor 12 uur thuis! =P

En op de dag van de verkiezingen mocht er ook bijna niemand met de auto rijden. Dat vond ik wel leuk want waar je normaal half dood gereden wordt, kon je nu gerust 4 uur en een stuk op de straat gaan slapen. Nadat mijn familie had gestemd zijn we naar het huis van mijn oom gegaan om de uitslag of te wachten. En rond 7 uur was het dan zover de eerste uitslagen (ongeveer zo´n 50% van de stemmen). En het was al meteen beslist: ons “evotje” blijft dus weer eens 5 jaar aan de macht. Voor de verkiezingen dacht ik al dat hij zou winnen. Maar ik dacht dus dad hij zou winnen met een bescheiden 30-35%, aangezien er 7 kandidaten waren. Maar niks was dus minder waar, Evo won maar liefts met !!62%!! daarna kwam Manfred met rond de 25%, dan nog iemand met 7 en de rest moest het maar dan met de rest. Toen de uitslag bekend was begon mijn zus dus helemaal te flippen. Want iedereen die eignelijk “veel” tot redelijk wat geld heeft lijd/leid daar dus onder.

Bijvoorbeeld: toen Evo “aan de macht kwam” liet hij de nettolonen van dokters, advocaten, zakenmensen,... zakken waardoor en meer geld was voor de armoede (vind ik oke). Maar hier heb je dus ook VEEL cholitas (met die bolhoedjes) die dus een kraampje hebben en wat snoep en koekjes verkopen en hun man is jah timmerman, truffi -of taxichauffeur,metselaar,...  en samen verdienen ze dus onder het gemiddelde en dat wordt dus opgevuld door de staat (vind ik niet oke). Maar die cholitas zijn dus ook RIJK, maar ook echt rijk. De reden hiervoor is dat ze dus met hun familie op en kamertje wonen dat je kan vergelijken met een studio. Ze geven hun geld uit aan eten en voor de rest doen ze er niks mee. Ze bewaren het letterlijk onder hun matras. Hierdoor geraakt de economie en welvaart van het land dus in de problemen.

Maarja de Evo is dus alweer verkozen, dus hij zal wel iets goed doen!

Vervolgens ben ik rond de 10^de voor een verlengd weekend Naar cochabamba geweest. Samen met Paulo, Acha, Rata, Lobo, Nico en ik donderdagmiddag naar Choca vertrokken. De avond ervoor zijn we nog uitgeweest en dat had wel gevolgen voor de Paulo, want die was nog altijd dronken toen we vertrokken...

Rond 2 uur zijn we vertrokken met de bus richting Cocha en stond er een 8 uur lange rit voor de boeg, die ik grootendeels slapend heb doorgebracht. Rond 10 uur zijn we aangekomen in Cocha en zijn we eerst met de taxi naar het centrum gegaan. Daar werden we opgepikt door alito, camba, mauri en tchetche. Onderweg werden we eventjes tegengehouden door de politie, omdat we met 10 man met bagage in een auto voor 7 man zaten. Maar de vriendelijke politie man heeft ons dus doorgelaten. Vervolgens dus acha, paulo en nico afgezet bij de tante van acha. En zijn alito, rata, lobo en ik doorgereden naar alito´s huis, waar ik ook dus ben blijven slapen. De eerste avond zijn we eignelijk zwervend met de auto doorheen cocha gereden op zoek naar een Joda (fuif/feest). Maar we vonden niks dus zijn we maar terug naar huis gegaan. De volgende dagen hebben we ´s middags doorgebracht in het zwembad van Alito en ´s avonds uitgegaan. Het was namelijk ook de verjaardag van den Nico. Dan de laatste dag, nadat we het allemaal eens waren dat we niet weer in het zwembad zouden verblijven. Heeft mauri een vriendin gebeld die afkwam met een jeep. Niet wetend wat er aan de hand was ben ik maar blijven kijken hoe ze de hele auto “ombouwde” tot een ...jah buh wat was het? na iedereen was ingestap, dus weer met 12 man in een auto voor 5. Maar deze keer gingen Nico en tchetcho in de koffer, de vriendin , haar broer en camba zaten van voor, paulo, rata en lobo op de achaterbank en ik en mauri zaten lekker wat uit het raam te bengelen =D.  het plan van vandaag was dus waterballonetjes op voorbijkomende mensen gooien. We hadden wel een paar regels namelijk niet gooien op kinderen of oudere mensen en vrienden die je kende zo veel mogenlijk bekogelen.

Na een uurtje rond te rijden hebben we dus en paar andere vriendinnen opgepikt (toen zaten we dus met 17 mensen in een auto van 5, lekker veilig enzo =D). Toen de ballonetjes op waren zij we maar wat gaan eten en vervolgens naar het huis van mauri gegaan om wat te drinken en ons klaar te maken voor de weg naar huis. Deze rit was minder plezant omdat... ik gewoon geen plaats had voor mijn benen, het was echt frustreerend. ik ben uiteindelijk toch in slaap gevallen waardoor de pijn een beetje begon af te nemen. Maar het had wel tot gevolg dat ze gevoelloos waren geworden en ik op de grond ben gevallen. Maar als ik terug kijk naar eht weekend vond ik het wel geslaagd. Alleen jammer dat ik cocha-cocha neit heb gezien.  

16 december, de dag dat DJ Tietso naar La Paz zou komen.

eerst gaan voordrinken in het huis van Natha die twee tot 3 straten van het stadium afwoonde. De deuren opende rond 5 uur ´s middags mar Tiesto zou draaien vanaf 11.00 u. We zijn  rond 8 dan uiteindleijk naar Tiesto gegaan. En als ik eerlijk mag zijn, ik had er eignelijk niet veel van verwacht (alle jah neit veel, had eignelijk op het einde geen zin meer om te gaan). Gewoon omdat je al zijn nummers al kent en dan daar moet gaan staan. Ik keek er neit echt tegen op. MAAARRRR ik ben echt super blij dat ik toch ben gegaan want het WAS GEWELDIG. Je kan zeggen wat je wil over hem maar HIJ IS GEWOONWEG GOED/GEWELDIG. De euforie die opkwam als hij van nummer veranderde en als je het herkende gewoonweg geweldig =D. Denk dat dit wel één van mijn beste (en weinige) concerten is geweest.

Dan ben ik met navidad... euhm 25 december zeg het eens...KERSTMIS dat is het woord =D. Dus opnieuw: ik en mijn familie zijn dus met kerstmis naar Iquique gegaan. we (mijn moeke, zuske, broerke en ik) zijn vertrokken op 23 december rond 7 uur smorgen. Nadat we de bus nipt hadden gehaald, om Javier weer aant treuzele was, stond ons een 16 uur lange busreis voor de boeg.  ´s avonds zijn we aangekomen in Iquique en werden we opgewacht door mijn vader en tante. En zijn we naar hun appartement gegaan. Een all-in appartement waar een gym, tennisplein en zwembad aanwezig was. En natuurlijk het strand en zee aan de overkant van ons appartement.

De eerste Dag zijn we nog wat kerst inkopen gaan doen in een belanstingvrij winkelcentrum. En ´s avonds mochten de mijn nicht en neefje, die bijna stierven van ongeduld, hun kerstcadeau´tjes opendoen.

kerstdag zijn we naar en andere familie gegaan die ze kenden en ik vond dit (sorry als ik iemand beledig ofzo, het is neit mijn bedoeling) een van de beste kersdagen die ik ooit heb gehad! Ik heb nog nooit zoveel gelachen!  Eerst hebben we ons middagmaal gegeten wat bestond uit heel veel onbekend lekkers, buiten de kip die was namelijk zo hard dat je er iemand de kop mee kon inslaan. Vervolgens had fernando en zijn broer (uit die familie) voor de entertainment gezorgt, dit bestond dus uit een bepaalde aantal spelletjes zoals de neus op rudolf plakken, pictionary (jah srry weet neit hoe je dit schrift =P) en wat ik super vond: maak je eigne cribe met echte personen, een beperkt aantal matariaal en binnen de tijdslimiet van 3 min. Super grappig!!! daarna pakjes uitgedeeld, ofja gekregen van de kerstman (“letterlijk” dan). En rond een uur of 11 zijn we dan uiteindelijk naar ons huisje gegaan.

En hierbij wil ook meteen iedereen een Super fijne kerst toewensen en een gelukkig nieuwjaar

Mijn laatste dag zijn we terug gegaan naar dat winkelcentrum omdat mijn tante en vader erop stonden dat ze me een kerstcadeau zouden kopen, en daar had ik geen probleem mee  =P.

Na een uurtje in he centrum te lopen en mijn cadeautjes gekocht te hebben zijn we terug naar het appartement gegaan en later bij de rest toegevoegd die al op het strand lagen.

´s avonds ben ik dan alleen terug naar La Paz vertrokken want de volgende dag moest ik mijn vliegtuig halen voor mijn nieuwjaarsreis naar Tarija!

Ook wil ik er nog even bij vermelden dat er zo´n verschil is tussen bolivia en chili, ze liggen misschien wel vlak langs elkaar maar ze zijn zo verschillend. Bijvoorbeeld het verkeer, in chili is dit zoals in belgie georganiseerd en georderd en allemaal volgens de regeltjes. Terwijl in bolivia je wordt uitgefloten als je stopt voor het rode licht (bij wijze van spreken) en gerust met 5 personen (in la paz) of 9(in cochabamba) in een taxi geraakt. Ook doet de Chileense politie iets tegen criminaliteit en veiligheid voor de mensen, terwijl de politie bolivia alleen maar de hoogste bieder helpt.

Nieuwjaar in Tarija!!

Wel nadat ik mijn tas terug had uitgepakt en terug had ingepakt ,een klein uurtje had geslapen. ben ik naar el alto vertrokken voor mijn vliegtuig te halen. Rond 7 uur vertrok ik richting tarija... met een tussenstop in sucre. Aangekomen in Tarija ben ik een taxi gestapt met een super vriendelijke chauffeur. Hij was maar aant vertellen over tarija is mooi en iedereen is vriendelijk en dit en dat. op een begeven moment bood he me zelfs aan om te gaan ontbijten maar dat heb ik vriendelijk afgewezen.

De eerste dag heb ik me toegevoegd bij chrisse, sofie en wannes en zijn we een hostel gaan zoeken voor ons en de andere belgen die nog afkwamen. Eenmaal die gevonden hebben we onze spullen verplaatst , ons omgekleed en naar bünker(discotheek) gegaan.

De tweede dag zijn de rest van de belgen aangekomen met name; ineke, virginie, jannes, brieuc, Samuel en nog 2 duitsers van sucre. Wat we door de dag hebben gedaan kan ik me niet meer herrineren maar ´s avonds zijn we naar een versus gegaan. Dat feest hield in tot 1 uur was het jongens en meisjes gescheiden, en meisjes dronken gratis en jongens voor de helft van de prijs. Dus i.p.v. 2 euro voor een glas wiskey moest je dus maar 1 euro betalen =P, maar ik heb er 2 gratis gekregen omdat ik zei dat ik al had betaald... moet toch van iets profiteren he. Daarna ben ik het meisje tegen gekomen van de dag ervoor. En het mindere van die avond was: omdat zij zo graag sigaretten wou hebben zijn we naar buiten gegaan om die te kopen... maar we geraakte er neit meer in.dus zijn we maar naar een ander feest gegaan.

Dag 3: de voormiddag heb ik slapen doorgebracht omdat ik terug in het hostel kwam rond half 7 ´s morgens . en ´s middags zijn we naar het Vino huis gegaan... het Vino casa is een wijngaard net buiten Tarija waar ze super lekkere wijn verkopen. En wat ongeloofelijk prachtig is... is weer het uitzicht. Tarija ligt omgeven door (groene) bergen en het uitzicht over de wijngaarden en dan de bergen... echt schitterend. `s avonds zijn we weer uitgeweest in Búnker dacht ik... =P

Dag 4+5: ... de 31^ste december 2009... wat we overdag hebben gedaan kan ik me ook niet meer herrineren maar ´s avonds rond 9 hebben we ons omgekleed in ons pak en klaar gemaakt voor naar het chura feest te gaan. Rond 10 uur hebben we ons verzameld op de plaza,  hebben we nog wat gegeten en zijn we daarna naar het feest te gaan. En het ergste van al was... we waren allemaal nuchter als iets en TOCH kwamen we aan op een verkeerd feest...ongeloofelijk. Maarja na terug de taxi te nemen en gelukkig op het juiste plaats aangekomen, kon het feest beginnen. Het was open bar dus bijna iedereen was zo dronken als iets.  En het mindere dan van de avond. Een paar van de Belgen waren dus zo zat als iets, en daar hebben ineke, virginie en ik dus voor gezorgd. Dit hield in voor mij 1.30 uur lang naar binnen en buiten lopen voor flessen water te zoeken. En zorgen dat ze een beetje nuchterder werden... zodat ze veilig naar het hostel konden. Maar dat was dus neit het geval! Want ineke en ik zijn ze dus kwijt geraakt. Nu was virginie met één iemand al naar het hostel gegaan, maar die andere wee waren dus spoorloos. Dus heel Tarija afgezocht waar die waren. Tot we er iets van kregen en zijn we met z´n tweeën naar een bar gegaan en hebben een biertje gedronken =P. Rond 6 uur ´s morgens gaat iedereen dus naar de plaza om nog wat te drinken en verhalen te vertellen. Daar hebben we dus die andere gevonden... en eht bleek dat ze gewoon terug het feest zijn binnen gegaan... leuk he. Maarja rond 9 ben ik dan maar gaan slapen rond een uur of 5 terug opgestaan, wat gegeten en dan weer klaargemaakt voor uit te gaan.

Dag 6+7+8: de rest van de dagen waren eignelijk het zelfde: rond de middag opstaan... wat gaan eten... wat rondhangen op de plaza en ´s nachts weer uitgaan.

En de 6^de ben ik weer het vliegtuig in gestapt om terug naar La Paz te gaan. Vond het echt een super “vakantie” alleen jammer dat nieuwjaar zo was uitgedraaid. Maar vond het wel super!!!

En dan het mindere nieuws =P... ben verkouden, en niet een beetje. En dan de drank die daar nog bij komt... dat maakt het neit zo geweldig. Niet dat ik veel gedronken heb maar elke dag wat en uitgaan tot weet ik hoelaat eist zijn tol toch wel. Dus heeft mijn vader me een beetje verplicht thuis te blijven en 4 dagen in mijn bed te blijven. Het heet geholpen want toen mijn zus na 5 dagen terug thuis kwam van Chili was ik terug beter. een dokter als vader heeft toch wel zijn voordeel =P.

EN het is bijna mid Januari nu en universiteit begint zo dichterbij te komen, en AFS heeft dus gezegd dat we pas de universiteit mogen “binnen gaan”, als ons spaans niveau voldoende is. Dus moet ik een soort GIP maken over een onderwerp wat ik maar wil. En presenteren voor AFS... denk ik. Jah jah, ik weet wat me nu te doen staat.

Verder Wens in iedereen een SUPER 2010 toe, dat hij/zij kan krijgen wat hij wenst en ik zie jullie in Juni terug !!!

Groetjes Marc x

Bonjour,

wel terwijl iedereen lekker zit te studeren zal ik nog mar eens een verslag maken van mijn lui en lekker leventje hier!

Wel als eerste heeft mijn moeder een meid in dienst genomen. Dit heeft ze gedaan omdat ze echt gek werd om “alles zelf te doen”. Ze had ahar werk end aarna moest ze nog wassen strijken,... dus ze had er eventjes genoeg van en ze heeft dus onze nieuwe meid in dienst genomen. Ze heet bartholina a.k.a. bartho. En ze staat in voor vrijwel alle klusjes in het huis; poetsen, koken, afwassen, strijken, wassen, eten kopen,... en nog zoveel meer.

Het positieve voor mij is dat ik mijn bed niet meer hoef op te maken want dat doet zij al voor mij, Heerlijk gewoon. Tevens is de kwaliteit van het voedsel omhoog gegaan. Waar ik vroeger door de week microgolfoven eten had, staat er nu `s middags een heuse maaltijd op mij te wachten. Wat ik wel raar vond in het begin is dat ze bij ons in het appartement slaapt, in de woonkamer. En ze gaat zaterdag ´s middags naar huis en staat maandagmorgen weer voor onze deur.

Verder ben ik voor de 2^de keer afgestudeerd van de middelbare school. Ik heb wel niks van bewijs, want mijn o zo lieve schooltje heeft ons dus geen bevestiging gegeven dat wij daar hebben “gestudeerd”. En we mochten trouwens niet meedoen met de acto de graduacion, wat ik best jammer vond want het was wel speciaal. De proclamatie zelf begon rond een uur of 10.00 op het sportveld op school. Iedereen had zijn promo kostuum aan en daarover hun toga met...jah zal maar hoedje zeggen =P. Één voor één werden ze afgeroepen en begeleid door één of twee ouders naar het podium. Daarna werd Paulo naar voor geroepen om een speech te geven. En werd het Boliviaanse volkslied, Promolied en nog een ander lied gezongen. Toen dat afgelopen was, werden de diploma`s uitgerijkt. En daarna liepen ze weer één voor één het podium af.

 ´s Avonds was dan prom, en hier is dat dus MET ouders. Allhoewel mijn ouders iets hadden van jah omdat je niet in de graduacion zit gaan we ook niet naar je prom. Dus ben ik maar met mijn vriendin gegaan , jah ik had TOEN een vriendin... nu niet meer, maar das voor straks =P. Dus om 8 uur begon het, mar omdat mijn vriendin dus niet klaar was heb ik dus tot 9 haf 10 moeten wachten. Aangekomen bleek dat patty maar 1 inkom kaart hab besteld voor mij, dus had ze raquel erop uitgestuurd om nog 1tje te vinden... EN dat had ze dus ook gedaan, Gelukkig! De avond hield dus in van 8 tot 12 eten daarna gingen de ouders dansen. En rond 4 uur gingen de ouders naar huis en de jongeren gingen dan naar ??...??. ik ben niet meegegaan omdat het was camba`s laatste avond dus ben met een paar vrienden naar zijn thuis gegaan om wat te drinken en rond 5-5.30 ben ik maar eens naar mijn eigne huisje gegaan.

Vervolgens komt het leuke nieuws: ik heb dus vakantie!!! 3 MAANDEN LANG =D ZALIG

En er staat al wat gepland.

- Ik ga misschien naar cochabamba, maar dat hangt af of nico ook gaat. Hij is namelijk vrijdag jarig en als hij gaat, gaat de rest ook dus inbegrepen mij =P

- de  16^de komt DJ Tiesto naar La Paz, dar ben ik ook van de partij

- met nieuwjaar ga ik naar Tarija en daarna naar een klein stadje in de buurt van Tarija.

- en ook ga ik naar Iquique (of zoiets) in Chili met kerstmis en in januari

Dus volgend bericht zal wel iets op zich laten wachten...

Groetjes Marc

¡Hoolllaaaa!

Oke dit keer heeft het wat langer geduurd, maar dat heeft 2 redenen!

1: er is vrij “veel” gebeurd de laatste weken

2: En telkesna ls ik eraan zou beginnen moest ik weer egens naartoe...  

Maar oke hier komt die dan, het volgend verhaal in de maak!

Maandag, 3 weken geleden, werden we door AFS opgeroepen om naar het Kantoor te gaan om te horen wat er allemaal zou gaan gebeuren de komende week. AFS vertelde ons dus dat  de Lapazers vrijdag samen met de cochabambino/a´s orientatie hadden om 8 uur ´s morgens en de zaterdag zou onze vertrekdag zijn naar copacabana.

Dus vrijdag, om 7 uur vertrokken naar het AFS-kantoor. Eenmaal aangekomen een heel vreugdefestijn gehad, want de Belgen hadden elkaar allang niet gezien. Maar wat ik wel raar vond was dat ik hun alleen gezien had op landeninfodag en het vertek, maar verder nooit. Maar toch voelde het ongeloofelijk goed om hun terug te zien!

Maar dan: de orientatie. Ik weet niet welk nut dat heeft maar van te vore was ik dolgelukkig en we waren nog geen half uur bezig of ik voelde me al depressief. Hoe voel je je, mis je je familie niet, heb je vrienden en mis je je vrienden van je land niet, deze problemen ga je nog tegemoed komen, voel je je wel zeker gelukkig... denk nog eens goed na. En zo ging het verder, de hele dag lang. Was super blij dat het eindelijk gedaan was. In de avond zijn we tenslotte gezellig naar rata´s huis geweest om te feesten/drinken/plezier te maken.

Zaterdagmorgen zijn we met alle intercambio`s die in Bolivia verblijven onze eerste trip gemaakt.   Dus ook weer om 7 uur vertrokken richting AFS-kantoor, wachten tot iedereen aanwezig was, de bus ingesprongen en hoppa we vertrokken richting copacabana. Eenmaal aangekomen in copa. Zijn we de boot opgegaan en richting isla de luna gevaren, deze rit duurde zo`n +- 2 uur. Op isla de luna hebben we eerst een oude tempel bezocht, uitleg gekregen over wie ze gemaakt had, waarvoor ze diende en een beetje informatie gekregen tussen de link van de Inca´s en de Aymara.

Daarna zijn we naar ons hotel gevaren en maar vroeg gaan slapen, want om 12 gingen alle hotels sluiten dusja.

De volgende morgen zijn we weer met de boot naar isla del luna gevaren, en hier ook weer een tempel bezocht, deze tempel was gebouwd voor alle maagden, en daarna meteen ons middagmaal benuttigd. En trug gevaren naar copacabana. Daar hadden we een half uur de tijd om ons voor te bereiden op onze trip terug naar La paz.

Maandag en disndag waren gewoon schooldagen namelijk.  

Maar woensdag ben ik met een grotendeel van de belgen de dodenweg gaan berijden, en da ging als volgt, smorgens naar het centrum gereden. En waar ik dus echt de sch**t van kreeg was dat, de avond ervoor moest ik dus voor 9 uur in het centrum zijn, die rit duurde een dikke 40 min en ik was nog maar net op tijd om me in te schrijven, de dag erna was ik er dus in 15 min!, nee wacht ik lieg het ware precies 12 min en 48 sec. Kreeg wat, maarja beter veel te vroeg dan veel te laat. dus smorgens ontbijt gekregen en daarna naar het begin van de dodenweg gegaan. En die weg is echt super vet! We zijn daar dus met de fiets af gegaan, en het was echt zo geweldig! Recht voor je heb je de weg, rechts van je een bergmuur en links van je een ravijn dat in een hoek van 80-90 graden 30-40 meter naar onder gaat. Zalig gewoon. Na een rit van 4-5 uur zijn we naar een hostel gegaan van de organiatie en hebben we zalig gegeten en heerlijk gezwommen! En daarna zijn we met de auto de zelfde weg naar boven gegaan! En euhm... fotos kan ik niet op facebook of photobucket zetten want eigenlijk is deze trip door AFS verboden, dus mondje dicht he;-), maar de organisatie heeft foto`s genomen en filmpjes gemaakt dus als ik terug ben kom maar langs dan zal ik ze eens tonen.

Donderdag had ik de volgende reis, en dat was dus mijn promo reis naar Arica (chili). Omdat ik dus in het laatste jaar zit en hier ELKE school een eindejaarsreis  organiseerd voor de laatstejaars mocht ik dus mee naar Arica. Nu ook weer om 4 uur op school zijn, wachten op de bus en we konden om 5.30 vertrekken naar Arica, de 8 uur durende rit heb ik dus slapen doorgebracht.

Vervolgens zijn we rond 2-3 uur aangekomen, de kamers ingedeeld, omgekleed en arica gaan verkennen. Dit betekende dus meteen naar mc donalds ( 4 dagen lang heb ik dat gegeten he, in La paz is er geen mc donalds dusja, iedereen wou naar Maccie gaan) om 8 uur moestenw e terug in het hotel zijn voor ons avond eten en daarna waren we vrij, maar we meosten in het hotel blijven.

De volgende dag hebben we arica verkend met de bus. Eerst zijn we naar een plaats aan de zee geweest want het blek dat er vroeger een vulkaan was, daarna naar de top van Arica voor wat uitleg over Arica zelf.   Vervolgens zijn we met z´n alle naar lider gegaan, das “gigantische” supermarkt waar je dus alles kan kopen, maar het enigste wat die kassavrouwtjes hebben gezien is bier. Normaal drinken we rum of vodka maar omdat het hier veel warmer is en een lekker koud biertje heerlijk is bij warm weer... was de keuze van iedereen dus snel gemaakt!

De volgende 2 dagen was eignelijk niks speciaals, een betje van het leven genieten. Opstaan, douche, eten, naar het zwembad gaan, naar eht strand gaan, wat drinken, eten, weer wat drinken en slapen. En dan nog even ermelden wat de laatste nacht was gebeurd: omdat het namelijk de laatste nacht was, had iedereen zich dus een voorraad van drank aangeschaft. En rond 12 uur begonnen de eerste al kots misselijk te worden. Heb die nacht 4 mensen meoten helpen:
Ariane, die was zo dronken dat niet eens meer kan staan, maar ze was echt dood niet normaal

Cindy, haar moest ik gewoon begeleiden naar de wc , als ze moest overgeven

Nathalia, haar meost ik naar haar bed dragen omdat ze niet meer wist waar haar kamer was

Miguel, heb ik ook moeten begeleiden naar een bed.

Maarja ze waren me wel dankbaar =P

De volgende morgen zijn we weer de bus op gegaan en richting huis gegaan.

Dinsdag heb ik school geskipt omdat ik super moe was, mar het bleek dus dat er ongeveer 15 mensen op school waren dus er werd niet zo´n groot probleem vn gemaakt. En dan gisteren (zaterdag) was er een sportwedstrijd voor onze school. We meosten dus 8 rondjes lopen, 40 m sprinten en estafette. Maar ik was doodop, na die 8 rondjes ik kon dus echt neit meer mijn ogen waren rood, mijn spieren verzuurde helemaal. Gelukkig was de coach boos dat alles zo lang duurde zoda ik niet die estafette moest lopen. Ik vond het wel jammer maar toch, ik leef toch liever dan dat ik 2 rondjes loop en daarna afgeoverd meot worden naar het ziekenhuis =P

Dit was het dus zover, sorry als ik bij het copacabana gedeelte een beetje oppervlakkig ben maar herriner mij er niet echt veel meer van! Dus ja

Groetjes Marc

Holaaaaa!!!!

Wel dit weekend ben ik weer een stap verder in het integratie proces van AFS. donderdagavond stond in teken van el classico. Dit is DE voetbal wedstrijd van La Paz. The strongest vs. Bolivar. Beiden zijn van La paz dus dat betekende een lekkere derby.  Toen ik hier al aankwam was vroegen ze me al: the strongest of bolivar? Aangezien ze toen zeiden dat bolivar altijd won... had ik al snel kant gekozen. er heerst hier echt een enorme rivaliteit tussen beide, en als ze iemand voor hun club hebben overgehaald is het al een hele overwinning... Maarja ik wou ze echt eens graag in actie zien, en dat gebeurde dus donderavond. Paulo, chrissetoph, lalo en ik zijn samen naar de el classico gegaan.  Aangezien paul en chrisse voor bolivar supporterde, en lalo mar alleen was heb ik maar de kant van el tigre gekozen. De eerste helft bleek dat een goede keuze want el tigre domineerde de wedstrijd maar kon, tot lalo´s grote frustratie, niet scoren. 2^de helft was wel wat intessanter; in een mum van tijd was het 10 tegen 10 i.p.v. 11 tegen 11, Volgens mij was het omdat, 1 speler de bal probeerde te af te pakken met een mooie sleiding, maar dus niks raakte en rood kreeg, en  de andere kreeg rood omdat die met veel komische hoogstandjes de grond opging. Dus verder met 20 op het veld. En dan kwam het... de eerste goal! helaas voor bolivar maar paulo vond het geweldig! Natuurlijk was lalo pissed off, maar daar kwam 5 min later verandering in toen het 1-1 werd. Vervolgens kreeg een andere speler van el tigre rood. En ook weer scoorde bolivar. Uiteindelijk werd het 1-2 voor bolivar. Maar vond persoonlijk dat el tigre de betere ploeg was. Maar oke het is en blijft een spel en alles is mogenlijk.

Vervolgens heb ik zaterdag een typische boliviaanse boda meegemaakt.  Dit betekende om 8 uur opstaan, douche, eten, terwijl ik de trap afliep nog alles goed dichtknopen goed stroppen en als hals over kop eerst nog naar de klerenmaker voor mijn laatstejaars uniform. En daarna (en half uur) naar de kerk heb gezocht die daar normaal vlak langs moest liggen. Toen ik eindelijk bij de kerk aangekomen was, waar het trouwens allemaal te doen was, moest ik nog een kwartiertje op mijn moeder wachten. We dus het laatste kwartiertje van de trouw gezien, =P. de bruidegom is een soort zoon van mijn ouders (kom ik zo dadelijk op terug). Maarja na de kerkdienst gingen de familie van het trouwpaar en het trouwpaar zelf op een rijtje staan en worden ze allemaal één voor één en door iedereen ondergedoopt met witte snippertjes, dat is voor goed geluk (wij gebruiken rijst). Daarna zijn mijn ouders en ik wat gaan eten om vervolgens naar el alto te vertrekken om het familiefeest bij te wonen. We kwamen daar dus aan om 2 uur en hebben dus gewacht tot 4 uur gewacht he, tot die lui dus daar aankwamen!!! Ik vind het zuid amerikaanse geweldig, maar dit is ging echt te ver! Maarja dus om 6 uur kwamen ze dus binnen gehuppelt en werden ze door een ambtenaar ingehuldigd als man en vrouw. hierna moest het bruidspaar met elke ouder dansen die ze hadden (de mijne neit inbegrepen). Er was er een soort ritueel met bier gehouden dat als volgt ging: voor lk cadeau dat ze krijgen werd er een bak bier geopend ( hier is een bak bier 1l per fesje* 18 flessen in de bak) en die moesten het bruidspaar en de  gene die het cadeau gaven dus gezamelijk op drinken. En volgens mijn moeder zag je dan ook wie slim was of niet. Diegene die een beetje verstand hadden kwamen met een man of 8-9 en gaven 1 groot cadeau (zo hebben ze bevoorbeeld 7 kasten gekregen =D) dus werden ze niet zo snel dronken, diegene die niet echt slim was kwam dus met 2 of 3. Germ...

Maar dan terug naar het bruidspaar: dus de vrouw heeft geen enkele relatie met mijn ouders, maar de man is dus een soort van zoon. Toen hij klein was was hij ernstig ziek en werd hij door zijn moeder naar het ziekenhuis gebracht. Daar heeft mijn vader hem behandeld en hem uiteindelijk genezen. De moeder was dus zo tevreden en vroeg of mijn ouders hier dus hun meter en peter woudeworden maar dan als 2^de vader en moeder.

Tevens was het zaterdag het verjaardagsfeestje van Paulo dat smorgens doorging (en ik niet aanwezig was).  maar ´s avonds werd het vervolg ingezet en gingen we naar achja`s huis om wat te drinken. Ik ben met sofie om half 11-11 uur vertrokken omdat ik stikkapot was. Dat was ook mijn eerste weekend dat ik het heleweekend voor 12 uur thuis was =D.  

Vervolgens weer een weekje school, ik denk dat ik daar ook eens iets over ga schrijven volgende keer. Want daar heb ik nog niks over gezegd qua vakken enzo. Maarja zal jullie al en voorproefje geven: aangezien ik dus elke dag te laat op school kom moet ik dus het eerste uur buiten wachten, en ernesto (de PB van ons jaar) had er dus eventjes genoeg van en zij dat ik naar huis meost gaan. Ik totaal in vreugde dat ik naar huis mocht gaan liep naar he sec. Zij belde mijn moeder... en mijn moeder ging neit akkoord =(, ik moest dus op school blijven. maarja de volgende dag was ik dus terug op tijd en dat vond ernesto zeer fijn! Ik was de volgende 2 dagen wel weer te laat maar dat was niet mijn fout! Mariana mijn “aardige” zus (aan iedereen die een zus heeft, ik heb echt heel veel respect voor jullie gekregen!!) vroeg dus ik ze mij moest afzetten aan school, ik natuurlijk blij en gezegd van ja waarom niet... nou mijn school ligt in calle 24, denk ik. En ze zette me af in calle 15. Jah jah ik heb dus mooi 9 blokken moeten lopen! Werd echt gek.

Maarja dan dit weekend (10-11.) euhm de vrijdag zijn we dus zoals gewoonlijk naar iemand huis gegaan om gezellig bij elkaar te zitten. Dit ging vooraf wel vooraf met acha en paulo die hun geld verloren met bingo, ik rata en norman die uit verveleing naar megacenter zijn gegaan en vervolgens uiteindelijk dan nar cindy`s huis zijn gegaan. Ik ben om 12.30 vertrokken omdat ... jah ik weet neit had neit veel zin meer. De zaterdag was mijn broers verjaardags feest thuis. Familie is afgekomen en hebben gezammelijk gegeten. En ´s avonds was er in de club the strongest (2 straten verder dan mij) een electronica fuif, dus daar met z`n alle naartoe. Veel gedanst had ik niet, heb met andy camba en paulo eignelijk mer rond gelopen en een ongeloofelijk dronken kerel geholpen om de uitgang te zoeken. En eventjes terzijde: het koste 50 boliviaanos (5euro) maar vond het zijn geld neit waard. Zuid amerikanen maken misschien heerlijke muziek maar in het electronica genre zijn ze dus echt bar slecht.

En dan vandaag, zondag! ´s morgens had ik eerst een communie van mijn neefje. Dus WEER om 8 uur opstaan, aankleden en naar de kerk. Waar mijn zus, broer en ik te laat aankwamen omdat de politie onze taxichauffeur had tegen gehouden... en het bleek dat hij geen rijbewijs (bij zich) had. Ochja zo´n dingen kunnen gebeuren. Vervolgens zijn we naar mijn ooms huis gegaan om te eten, en dat was echt verrukkelijk! Varkensvlees recht van het bot, en dan nog wat typische boliviaanse gerechten. Hmmm heerlijk!!! Om half 3 werd ik uiteindelijk gebeld door Lalo om af te spreken om 3 uur aan de kerk voor een voetbalwedstrijd. Maar neit zomaar een wedstrijd neehee!! Bolivia –Brazilie. Jah jah heb de nr.1 van de wereld in actie gezien. Maar eerlijk gezegd had de wedstrijd helemaal geen belang want bolivia is allang uitgeschakeld en brazilie is geplaats voor het WK. En dat was te zien. Het stadium was ongeveer voor 45 procent gevult en de sterspelers van brazilie waren nog neit eens in bolivia. Dus geen kaka, robinho,... maar kom eerlijk wie heeft, aan de andere kant van mijn pc scherm, brazilie al eens live zien spelen... dat bedoel ik nou en voor 7 euro laat ik die kans neit liggen. Het goede nieuws is wel dat bolivia heeft gewonnen met 2-1 =D.Viva  BO-LI-VIA!  En dat ik een HELE mooie acties van brazilie heb gezien=P, de goals waren trouwens allemaal stuk voor stuk pareltjes.

Maarja dit was dus ongeveer mijn weekje, heb niks meer te vertellen dus .

OWHH toch wel: als eindejaars reis ga ik naar arika in chili voor 6 dagen dus das ook weer mooi meegenomen, maar dat verhaltje is voor een volgende keer!

Groetjes!! Marc xx

De laatste 2 weken zijn eignelijk niet echt positief geweest. Niet dat ik me nie heb geamuseerd maar er zijn wel een paar mindere dingen gebeurd.

Dus om te beginnen. Op een mooie dinsdag morgen, wanneer de vogeltjes flooten en de zon langzaam maar zeker naar zijn hoogste piek klom, had ik literatura (is ongeveer het zelfde als Nederlands maar  in mijn ogen veel fijner). Tijdens deze les kregen we een IQ test... In het spaans =D. En jah ik heb ze meegemaakt! Maar tijdens deze vermakelijke IQ test... hopla kreeg ik krampen en pijn in mijn longen. In het begin viel de pijn nog mee dus hoopte ik dat ze ook wegging, maar dat deed ze dus niet en werd veel erger. Toen ben ik maar naar het gebracht secreteriaat, heeft een jongen van bij mij uit de klas vertelt wat er aan de hand was en hebben ze mijn moeder gebeld. Dan ben ik met haar naar mijn vaders ziekenhuis gegaan, en ben zelfs door hem en een andere dokter onderzocht! En dat is best freaky. Maar oke, het blijk dus dat er 2 dingen waren. Als eerst waren mijn longen aan het uitzeten, wat god is want dan kan ik meer zuurstof opnemen in deze zuurstofarme lucht en vervolgens was er een probleem met de spieren rond of bij mijn longen. Eventjes uitleggen: ´s avonds is het hier dus redelijk koud, en ik slaap met het raam open MAAR ik heb wel 5 dekens over me heen liggen. Maar het is dus zo dat tijdens deze nachten mijn spieren... hmmm “vastraken”, “bevriezen”,... ik weet de juiste term eventjes niet. Maar blijkt dat die 2 elkaar tegen werken en daar ben ik dus het slachtoffer van. Maar oke heb zalf meegekregen wat die spieren moeten losmaken en pilletjes gekregen voor... weet ik veel wat.

En dan woensdagavond (denk ik dat het was) het 2^de slechte nieuws. Er ligt/lag dus iemand van AFS uit belgië in het ziekenhuis. En bleek dat dit lisemarie was! Dit verhaal begint met een verkoudheid dat overloopt naar een longontsteking en vervolgens eindigd met het nieuws dat de dokters dachten dat haar recherlong niet meer werkte. Die was namelijk helemaal zwart op de foto. Vrijdag zijn chrissetophe en ik haar maar eens gaan bezoeken in het ziekenhuis. En het bleek dat het al beter ging. Ze mocht de zaterdag al naar huis en rustig terug recupereren (schrijf je dat zo?).

en dan voor zij die denken dat Bolivia een onderontwikkeld zuid amerikaans land is met geen fatsoendelijke  gezondheidszorg is. Je hebt het dus behoorlijk mis, als je over LA Paz praat tenminste. Mijn vaders ziekenhuis is eigenlijk vrij modern. Je kan het een beetje vergelijken met een belgische ziekenhuis. Alleen geldt het hier dan dat op elke verdieping in de wachtzaal een tv staat en als je favorite tv-show net bezig is de dokter pech heeft en maar eventjes moet wachten.

En het ziekenhuis waar lisemarie in heeft gelegen was eignelijk ook wel vrij in orde! Eigen kamer, fatsoendleijk bed, verpleegsters die om het halfuur kwamen kijke of je nog leefde,...

Dus geen schrik hebben als ik in het ziekenhuis beland (wat ik ook helemaal niet van plan ben), ik zal goed verzorgd worden =D.

En dan deze week wat ik minder vond,  was dat ik 1.5 basketbal wedstrijd gemist had. De eerste wedstrijd was dus in sant luis, een speciaal aangelegd, openlucht,  sport terrein. Dus dan denk je toch dat elke taxi chauffeur weet waar het ligt. Maarnee, ik moest weer een taxi pakken met een chauffeur in die naar kijn mening net 2 dagen zijn rijbewijs had en 1 dag taxichauffeur was.

De wedstrijd begon om 15.45, ik vertrok om 15.00. mooi op tijd zou je dan zeggen, wel ik heb dus in 2 ur dat ik in die taxi heb gezeten heel lapaz gezien... TWEE keer. Ik was ongeloofelijk pissig en kwaad op die gast! Hij wist gewoon neit waar het lag. En om hem op weg te helpen heb ik hem met een vriend van mij laen praten en hem verplicht 2 agenten te vragen waar eht lag... maar het holp dus niet. Dus dat was Balen! De volgende morgen heb ik wel gehoord dat het ander team weer eens niet is komen opdagen, dus is de stand van Los pinos:  WINS: 5 – Lost: 0! We doen het goed, ik weet het. Vervolgens dan de vrijdag weer wedstrijd, en het enigste wat ik wist van het helegedoe was dat ik vrijdag wedtrijd had, geen uur geen plaats niks. Rond 1 uur komt paulo op school aan ( hij was geschorst voor een week omdat hij naar de begrafenis van een meisje was geweest, zonder toestemming en daarna naar de bingo was gegaan.) en vertelt me dat we binnen een half uur wedstrijd hebben! Lekker, ik naar de hoek van de straak gehold... en als je een truffi moet hebben op dat moment is er geen enkele te bekennen =(. Heb een half uur gedaan om dus thuis te geraken, omgekleed taxi gepakt en naar alto abrajes! Toen ik aankwam was de stand 21-25 Voor de andere. Snel omgekleed coach heeft me het veld opgestuurd, we zijn terug gekomen tot 26-26 en dan door domme dingen verloren met 27-31. En daar baalde ik van! Enorm!!! Maar eht ander team was wel met die gasten die een kop groter dan mij waren. Maar toch das geen excuus. Ochja volgende keer winnen we weer gewoon!

Ik laat het hier bij want mijn zus zit me te irriteren dat ze op de pc wil en ik ga ook zo eten, hmmmm =D.

Maarja ik zou zeggen: heb nog een leuke avond in het belgenland en natuurlijk bij onze  noorderburen! Ik ben eens door ... groetjes=D

Hmmmmm oke, even mijn herrineringen opfrissen van de afgelopen  week… … … … …

Ahja: vorige dinsdag, denk ik dat het was zijn Uri, Nicky, Isa en ik (even tussendoor iedereen heeft hier een nickname dus k gebruik die gewoon, ik ken de meesten hun echte naam niet eens) een muur schilderij gaan schilderen op school, voor de 200^ste verjaardag van La Paz. Oorspronkelijk zou alleeen Uri dit moeten doen omdat hij ongeloofelijk goed kan schilderen/tekenen maar Isa en nicky zijn megekomen omdat ze zo hun punten konden ophalen voor het vak artes. En k ben gewoon meegegaan omdat ik mij die dag serieus verveelde. het heeft  4 dagen geduurd voordat het af was en het resultaat mag er zijn! (dankzij Uri =P)

zaterdag heb ik een uitstap gehad met AFS. Eerst zijn we naar de cactusvallei gegaan, net buiten La Paz. Maar daar waren ze aan het werken of iets in de aard. Dus zijn we meteen doorgereisd naar valle de la luna (maanvallei). Het heet zo omdat ja, het net is also je op de maan bent, zeggen ze. Maar eerlijk gezegd: het heeft wel iets speciaals, vervolgens zijn e naar een park geweest waar we ons middagmaal hebben toegeëigend.  

En zaterdagavond was het Paceña Fest! Dat kan je vergelijken met Rock Wechter in het klein.

Eerst zijn we met de groep naar natha´s appartement gegaan voor wat voor te drinken en hebben we op z`n Boliviaans (schelden, roepen, tieren,...)  naar de voetbalwedstrijd van bolivia-paraguay gekeken. Bolivia heeft verloren met 0-1, maarja ze hielden het tochgoed vol tegen paraguay. (30 sec. Voor de rust kreeg paraguay een strafschop).

Maar oke terug naar Paceña Fest! Rond 9.45 zijn we dan naar de “weide” gegaan. Vooraf moesten, zij die wapens bij hadden dat vrijwillig afgeven, daarna werden we gefoulleerd. En op een af andere reden moest ik dus een 2^de keer worden gefouilleerd. Maarja eenmaal binnen heb ik wel genoten van de onbekende latijns amerikaanse rock muziek. en ik heb een meisje van cochabamba leren kennen op een jah vervelende manier. Dat meisje en een ander meisje zijn bevriend met miguel (iemand van mijn klas) en ze kwamen dus naar mij toe en vroegen of dat ander meisje mijn gsm even mocht lenen voor te bellen. Ik natuurlijk zonder na te denken mijn gsm aan haar gegeven. Uit verveling ben ik dan beginnen te praten met die van cochabamba. Maar na 5 sec hadden we door dat mijn gsm en het meisje verdwenene waren. Natuurlijk krijg ik dan pas te horen dat ze ladderzat was... . we hebben haar dus 2 uur gezocht, niet perse voor mijn gsm maar er werd mij al verteld dat het er niet echt veilig was voor een eenzaam, dronken meisje.

Gevonden hebben we haar niet, dus terug naar de groep. En toen bleek dat ze daar wat in haar zatte bui rond aan het springen was...leuk he =P. Maar ik heb er wel een overnachtings plek in cochabamba aan overgehouden, dus cochabamba staat dus nu ook op de: “steden die ik ga bezoeken lijst”.

Owh en deze week (7^de tot de 11^de) heb ik lekker vakantie gehad =D. Omdat de punten van de laatstejaars niet echt hoog zijn, heeft de school deze week speciale klassen georganiseerd voor de punten wat omhoog te krikken. En aangezien ik nog maar 1 punt heb, hoef ik dus niet naar school te gaan. En mijn punt is meteen een 70/70 met LO =D jah jah meteen het max he;-)

... eerlijk gezergd is dat gewoon omdat ik in het b-ball team zit, MAAR DAT MAAKT NIET UIT =D... Een weekje vakantie jah jah dat betekend: lekker uitslapen, alles op het gemak doen en in de middag afspreken met vrienden.

... oke waar was ik. Ben net terug van Lunch met mijn pap en broer. En even tussendoor: Bolivia is misschien het armste land van Zuid-Amerika, maar ze weten wat lekker eten is!!!! Hmmmmmm.

Maarja verder:

Nog een belangrijk en pijnlijk moment was het vertrek van mijn jonger broertje naar Duitsland.

Dus om 4 uur opstaan, de koffer nog snel verder in orde maken, tante bellen zodat ze ons kon komen ophalen, als een gek naar het vluigveld gereden in El Alto, ingecheckt en toen drong het tot me door. Hij vertrekt voor een jaar en je ziet je nieuwe broer misschien nooit meer! Dat was wel ff schrikken. maar ook was ik aan denken van:” anderhalve maand geleden deed ik gewoon hetzelfde! En liet ik mijn familie voor een jaar achter. En eerlijk gezegd was dat wel ff een “pijnlijk” moment.

IK was die morgen het evetjes zat: ik miste pappie, mammie, broers y los otros heel erg, frustratie over deze familie kwam naar boven, en zag het eventjes niet meer zitten...

Maar das dus verleden tijd! Ben echt super tevreden dat ik hier zit! Ben van dit land en deze stad gaan houden! Echt ik vind het hier GEWELDIG!! Het eten is overheerlijk, de mensen zijn vriendelijk, het weer zit mee =P, jahjah... its amazing here!! En ik denk niet dat dit land het enige land is dat ik ga bezoeken voor een lange tijd! ik wil de wereld zien!

Maar laat me niet overhaast doen =P, eerst dit afmaken =D 

Zo dit was het zo`n beetje... tot de volgende =D

chau! besos (xxx)

Ik zit een week in exactas en heb vrijdag al een uitstap met de klas gehad. ´t gaat goed zo!

 we zijn dus met onze klas naar een chakaltaya gegaan voor een bezoek aan een of ander ruimte-onderzoek-laboratorium.

´s morgens moesten we om 8 uur aanwezig zijn op school en we zouden ten laatste vertrekken rond 8.10. Ik, dit natuurlijk letterlijk, stond al klaar rond 8 uur voor de poort. Uiteindelijk zijn we om 9.30 vertrekken naar chakaltaya. Chakaltaya ligt in vogelvlucht misschien 10-12 km van Los pinos af, toch hebben we er een leuke 2 uur over gedaan. Wat ik wel minder vond was da we met de minibus gingen. en dit wil dus zeggen dat ik met mijn benen in mijn nek moet zitten, maar dat  neem ik er wel bij. Eenmaal buiten de stad en op weg naar de bergen veranderen de weg in een zandweggetje en hoe hoger we gingen, hoe dieper de afgrond naast de weg. Ik zat ook nog aan het raam en voelde me niet echt veilig op sommige momenten. Achteraf zijn we er toch veilig geraakt dus heb niks te klagen.

Als eerst zijn we naar dat ruimte laboratorium geweest. Wat ik eruit kon verstaan was dat de mensen daar onderzoeken waar de meteorieten precies vandaan komen en hoe lang ze er dan over doen tot de aarde te komen. Vervolgens zijn we naar een soort verlaten skiresort gegaan ( zo´n 50 meter verder)

Maar oke: ...Chacaltaya ligt dus op zo´n 5300 m hoogte, en dat hebben we gevoelt! Eerst kregen we uitleg over de plaats, wat ik weer niet verstond. Daarna hebben we in een luchtbol gezeten waar er een projectie werd gedaan van de ruimte. Ben in slaap gevallen want het was er warm en het muziekje had wel iets. en dan hadden we 2 uur vrije tijd. Ofja vrije tijd er werd van ons verwacht dat we de berg opzouden klimmen. Dus dat ook gedaan en wat een uitzicht!!! Echt ongeloofelijk, prachtig  adembenemend, etc...  deze plek maakt meteen een enorme indruk gemaakt op je. Dat had het alvast bij mij! Als ik eerlijk mag zijn denk ik niet dat er veel zijn die zoiets hebben gezien.

In het noorden zag je de bergen verder gaan, in het oosten de berg potosi ...(srry kan het tweede woord niet uitpsreken of schrijven), in het zuiden een zicht over de stad La Paz en El Alto en in het westen een oneindeloos uitzicht over weiden, velden, huizen,... . het was echt ongeloofelijk, je wist gewoon niet waar je meost kijken en als je knipperde met je ogen was he gewoon een moment dat verloren ging. Maar terwijl ik van het uitzicht was aant genieten zei Andy tegen me dat deze plek  10 jaar geleden een ski resort was. Overal waar ik bruine bergen zag lag 10 jaar geleden sneeuw, meters dik. Maar door de opwarming van de aarde is vrijwel alles verdwenen. Alleen de bergtoppen zijn nog besneeuw. En ook zou La Pz binnen 8 jaar geen water meer bezitten omdat al de sneew is verdwenen. Normaal zou in de winter maanden telkens de sneeuw voorraad aangevult worden maar dit gebeurt niet meer, met grote gevolgen.

Na een een uurtje mijn ogen de kost hebben gegeven...en omdat bijna iedereen wel problemen had door de hoogte; Andy voelde zich licht in het hoofd, Paolo Acha was duizelig, nicole had buikpijn en ik zag alles lichtjes draaien. Zijn we terug naar beneden gegaan, een sneeuw/ ijsgevecht gehouden en daarna terug de minibus in en op weg naar de bewoonde wereld.

IK heb echt geprobeerd zoveel mogenlijk foto´s te nemen, maar zoals altijd als je je fototoestel ECHT nodig hebt... dan is die k*t batterij leeg. Wou me op dat moment echt van de berg afgooien. Maar ik ga de fotos die ik wel heb kunnen nemen zo snel mogenlijk oploaden. ( ze staan al op facebook, maar op photobucket moet je ff geduld hebben)

het weekend had was wel anders dan normaal. vrijdag avond zijn we naar de “deja vu” gegaan. Er was iets speciaals omdat er een school van cochabamba in LA Paz was of iets in die aard. K weet het neit meer. Maar om 1 uur was het al gedaan omdat twee dronken, achterlijke kerels begonnen te vechten en omdat bijna de helft zat was ( het was gratis drank) hebben ze de tent maar gesloten. en natuurlijk begonnen ze buiten verder te vechten, en na een uur kon ik dus eindelijk naar huis gaan.

Zaterdag was er een Boliviaanse Laundry day (electronic/dance open lucht fuif in San Miguel)

Dus ben daar naar toe geweest, maar omdat ik het niet echt goed vond ennnnn omdat ik mijn zus naar huis moest begeleiden omdat ze aangeschoten was. Ben ik maar om 10 uur naar huis gegaan.

Dinsdag zijn sofie, chrisse en ik naar cinecenter geweest! Dat is de grootste cinema in wording is in zuid Amerika. En we hebben: the hangover gezien. Geweldige film trouwens.

Maarja Voor de rest gaat alles terug super goed met me!

Kan eten wat ik wil (buiten de kaas want die is gewoon ranzig) en hoeveel ik wil,

Ik leef hier een beetje het leventje =D  

Ik moet ook eerlijk zijn, vandaag in de klas vroegen ze naar mijn familie... en ik moest toch eventjes slikken. Maar wel eventjes he =P

Chauu X

Well let me see, what happened this week,

Maandagmorgen zijn we met de school naar het centrum van Los Pinos geweest voor alweer een: raising the flag, weet niet hoe je dat in het nederlands zegt, daarbij hoort naturlijk het boliviaans volkslied dat ongeveer 5 min duurd.En dat is heel wat anders is dan ons volkslied dat amper 15 regels bevat. Vervolgens komt het lied van La Paz, dit is iets korter maar toch als je die 2 achter elkaar hoort ben je blij als het eindelijk gedaan is. wat me wel is opgevallen is dat men,  in vergelijking met België, hier erg patriotische is. vaderlandsliefde enzow. Kan België een voorbeeld aan nemen!!.

Maarja verder, ik ben dus ook van klas veranderd. Zit nu in 4 exactas, wat betekend meer wetenschappen en meer wiskunde. Maar niet dat het uitmaakt, versta er toch geen ... van.  De klas is... losser en drukker dan biologicas, ohcja vind het eignelijk wel grappig en ik kom ook goed overeen met de meeste. heb helemaal geen spijt van de keuze.

Vervolgens zit ik ook in het basketbal team, en had dinsdag mijn eerste wedstrijd!!!. Ons team heeft gewonnen met (ik denk) 27-77, ik weet het niet zeker want nergens stond een scorebord en iemand zei het snel in ´t spaans dus kon niet echt volgen. Maarja de overwinning hebben we grotendeels te danken aan walter a.k.a. junior. Die jong is ongeveer 7-8 cm groter dan mij en is een machine op het veld. Maar ff egoistisch doen, IK  heb 2 quarters gespeeld (= 2 keer 15 min). En het ging als volgt: ik was moe na de eerste 5, kapot na de 10 min en toen het half time was, was ik dood! Mijn longen deden gewoon enorm veel pijn. Iedereen zegt wel binnen een maand ben je het wel gewoon, nou neem aan van mij: DAS DIKKE ZEVER, lange afstanden wandelen ben ik al gewoon maar rennen njaaaa dat laat op zich wachten.

Het laatste kwartier hebben ze mijn wel gezegd van als je moe bent gewoon in verdediging blijven, we willen niet dat je hier dadelijk dood neervalt. Dus heb ik dat dan ook na 5min gedaan. Maarja eerste wedstrijd gewonnen en hop naar huis. Thuis aangekomen kreeg ik voor het eerst een boze hostmam te zien, ze verplichte me om veel te eten omdat ze bang was dat ik dadelijk nog zou neervallen. Mijn zus zei daarna wel dat ze gewoon bezorgd was omdat ik daadwerkelijk niet veel eet. Maar heb gewoon last van mijn maag enzo, zal snel wel veranderen.

 Owjah en ff voor mijn familie Persoonlijk: ben al 4 kilo afgevallen dus je moet ff kijken wie het dichtsbij “mijn gewicht over 1 jaar zit”. Tis pas de eerste maand dus er kan nog vanalles gebeuren.

 Woensdag  was gewone schooldag en nadien weer een wedstrijd. Maar de tegenpartij is niet komen opdagen, tot grote ergernis van mijn trainer, dus hebben we gewoon een partijtje gespeeld tussen ons team.

Owh en heb net ff tv gekeken en ze hebben hier Europees voetbal =) net was Lyon - anderlecht op. Echt grappig, vanwege de spaanse commentaar. Toen lyon in de 10^de min een goal maakte schreeuwde de commentator echt GGGGGGGGOOOOOOOOOOOOOOOOOOAAAAAAAALLLLLLLLLLLLLLLLL. Heb vervolgens het maar afgezet omdat ik geschrokken was van het lawaai wat die gast maakte.

 Donderdag had ik een spaans examen, maar was zo in de war dat ik het een beetje verknalt heb, ik weet Dinsdag mijn punten pas dus. Dus zal moeten duimen!!

 En vrijdag... is het weer het begin van het weekend. ´s avonds zijn  ik en sofie naar het huis van een jong bij mij in de klas gegaan. En samen met andere bekende mensjes, wat gedronken. een overzicht hoe ging: om 6 uur kwamen we daar aan, om 7.30 was de eerste al dronken. Rond 8 - 9 was de rest dronken. En rond 10 kon iedereen opeens engels spreken.

Was echt super grappig=D. Je zag gewoon dat iedereen op een begeven moment die klop kreeg en tadaaa ze waren zat. MAAR ik had nauwelijks iets gedronken. Omdat ik vorige week een beetje te veel op had wou ik eignelijk het risico niet meer nemen. 

Zaterdag avond was er eerst een verjaardagsfeestje van stefanie, een meisje van 4 Bio. En daarna met z´n alle naar Forum. Was super gezellig en fijn. En “iedereen” was weer zat. Maar heb de gardian angel uitgehangen en Vania naar huis gebacht want ze was ...jah ladderzat is nog maar zacht uitgedrukt!

 Zondag heb ik grotendeels geslapen,...En nee niet omdat ik het hele weekend ben uitgeweest. We moeten niet bij de hand gaan doen. Er was gewoon niks te doen en ben tijdens het tv kijken gewoon in slaap gevallen.

 OWH en nog wat!!  ik al meer dan een maand hier. Meer dan een maand he!! Heb niet eens het gevoel dat het een maand is. Meer 2 weken ofzo, tijd vliegt echt voorbij. Ik ben nog maar 10 maanden hier, het klinkt veel maar als die voorbij gaan als die eerste, nou dan stuur de uitnodigingen maar voor mijn welcome back feest want een jar is echt in no time afgelopen. Dus moet er ten volle van genieten. En dat doe ik ook!

 En euhm, moet wel even eerlijk zeggen, ik vergeet de meestal de helft van wat er nog gebeurd is dus, niet denken da dit alles is.

 Au-revoir Marc x

 Owhja heb en paar nieuwe foto´s toegevoegd aan photobucket. (links in de kolom staat albums: denk dat het parade is. Heb ook 2 fotos opgezet van mijn nieuw koppie)

Jah srry maar ben een 2 dingetjes vergeten te melden =P

1: zit in het baskebalteam van mijn school en ze hebben me al meteen gevraagd of ik mee wou doen aan een scholentournooi. dus deze woensdag gingen we naar mijn broers universiteit om ons team te indroduceren en laten inschrijven. en het was heel wat. school per school werden afgeroepen en moesten een ronde wandelen in de sportzaal zodat iedereen hun goed kan zien. hierbij werd er een leuk deuntje gespeeld, en nadien werd het volkslied gezongen, denk ik. het kan het het lied zijn van La Paz want ken de 2 nog niet uit elkaar. maar onderweg daarnaartoe zat rodrigo en paolo me op te fokken van jah iedereen is veel groter dan jou en veel breder dus denk niet dat je de grootste bent, was al helemaal zenuwachtig dat ik ging moeten spelen tegen reuzen en machines van mensen. MAAR dat is dus neit zo, ik ben ongeveer een kop groter dan iedereen. Wel zijn er 3 jongens groter dan mij maar 1tje zit bij mij in het team dus: GEEN PROBLEEM

en dan nr. 2: na een zeer lange tijd (4-5 jaar) heb ik de moed bijeen geraapt om mijn haar te knippen =D, zal binnenkort wat foto´s op fotobucket en facebook zetten zodat jullie mijn nieuw kapsel kunnen bewonderen. maar persoonlijk vind ik het nog te lang dus binnen 3 weken ga ik het korter doen.  zal wel wennen worden =P

Najah dat was het :P chaoo X

Hay everybody!!!

Voordat ik begin met mijn verhaal wil ik eerst ff iets zeggen,... Namelijk: sorry voor mijn gebrekkig nederlands. Zit in een mengelmoes met 4-5 talen , en dan weer terugschakelen naar het nederlands is soms niet zo evident. En ook de juiste en gevarieerde woorden opsommen is niet iets waar ik op dit moment goed in ben. Maar ik zal nu mijn best doen.

Wel  een “kort” overzicht hoe de afgelopen weken zijn verlopen. De 2^de week was niks speciaal: ´k stond op rond een uur of 11, ging me douche,  daarna wat eten en dan op mijn zus wachten want ze moest me begeleiden naar  het AFS kantoor voor spaanse lessen. Eenmaal ik 20 later dan normaal was aangekomen kon de les beginnen. Na de Spaanse lessen gingen  we nog ff het centrum van LA Paz in en dan terug naar huis. ´s Avonds sprak ik dan wel af met andere AFS´ers. Maar niks bijzonders.

Maar het hoogtepunt van de week was de vrijdag, want dat was mijn eerste schooldag!! ( zou normaal maandag al gaan maarja... boliviaanse mentaliteit he). Ik zit op het Instituto educativo Los Pinos, en ik zit in het Senior year ( 4^de en laatste jaar). Je hebt hier 3 richtinging, exactas, biologicas, en sociales.  Ik zit samen met Sofie en Christophe (ander belgen van AFS) in biologicas. Voor een link te geven naar het belgische onderwijs systeem, dat is zoals wetenschappen-wiskunde. Owjah en we moeten ook een uniform dragen: zwarte schoenen, een grijze broek ( geen jeans!) een wit hemd met daarover en geruit groen en grijze trui. En elke maandag moeten de laatstejaars een pak dragen (maar ik hoef dat niet omdat ik maar 3 maanden op school zit).  Maar vrijdag was de laatste dag van hun examens dus had eigenlijk ook niks te doen, Maar AFKIJKEN dat ze hier doen! Niet normaal: roepen door de klas, boeken onder de tafel, iedereen leest gewoon van iedereen af. En de leerkracht... wel die doet alsof hij niks ziet =D.

EN DAN: HET WEEKEND!!!

In het weekend gaat ongeveer iedereen uit, waaronder ik dus ook =P. Vrijdagavond zijn Sofie, Christophe en Fabian (=duitster) naar en verjaardagsfeest geweest van Jorge, een AFS uitwisselingsstudent die naar Italie gaat. Maar het was echt een super houseparty! Heb me ongeloofelijk goed geamuseerd. En de zaterdag was het weer hetzelfde. Rond 10 uur ben met Andres eerst naar een verjaardagsfeest geweest, dat tegenviel omdat de jarige van metal houdt (en ik dus totaal niet). Na ongeveer anderhalf  uur heeft ricardo ons opgehaalt voor naar een sweet 16 te gaan (en dat was pas een feest!!!). en daar naar “de club” van La Paz: Forum.  Ik vond het echt geweldig. Maar moet toch wel erbij zeggen: zuipen dat die boliviaane doen/kunnen. En geen bier he dat vinden ze voor op het terras, hier is het standaard: rum, vodka, wisky of tequila gemixed met cola, sprite, ... Maar ik ken mijn grens dus ik weet wanneer ik moet stoppen =)

en na het weekend is er... school. Maar hier is school anders dan in belgie, HEEL anders . school begint van 8 uur en eindigd rond 2. Heb telkens blokken van 2 uur, dat na een tijd serieus begint te vervelen.  Maar moet er wel bij zeggen dat, in sommige van die lessen er  1, een half of zelfs geen les wordt gegeven. Leerkrachten noem je bij voornaam. Vrouwelijke leerkrachten geef je een kus op de wang (dat doen ze altijd). En heb zelfs mijn directeur moeten omhelzen. Dat zie ik nou niet iemand doen in Alicebourg =P. Telefoons en mp3 zijn ook doodnormaal, maar sommige leerkrachten zeggen er wel iets van maar deze kun je met 3 vingers tellen.

En de eerste “volle” schoolweek was meteen een “speciale”. De maandag had ik dan gewoon school en daarna direct naar spaanse les. dinsdag was er een parade van alle scholen in La Paz waar de laatstejaars in hun pak moesten in lopen, dus geen school. Woensdag was ik ziek, ik had buikkrampen en week ik veel wat nog. Maar voor iedereen gerust te stellen voel terug kerngezond.  Donderdag was het de nationale feestdag van Bolivia, dus alle was dicht. en vrijdag dan weer school.

ik hou het hierbij want tis terug WEEKEND =D and i´m going out =P

owhja voor mijn AFS-Broer: kom naar hier en ik durf te wedden dat je La Paz vel mooier gaat vinden dan seattle ¡Bolivia Rules! =P 

Chao Marcus of Marco x (kies maar)

(ze hebben me hier omgedoopt in Marco of/en Marcus omdat ze Marc niet fatsoendelijk kunnen uitspreken. en mijn Dreezens... wel daar beginnen ze niet eens aan)

Hola!!!

Ik ben nu iets meer dan een week in La Paz en ik moet zeggen, deze stad heeft en zal zoalgn als ik hier ben een enorme indruk op maken. Het eerste wat ik zie als ik opsta is het adembenemende uitzicht. Ik zit midden in het andes gebergte en het is echt prachtig. Ik kan hier echt nog zoveel meer over vertellen, maar ik kom op dit moment niet echt uit mijn woorden dus laat ik hier eventjes bij. De stad zelf is ook magnifiek en zeker  ´s avonds,  zal proberen in een van de volgende dagen eens een foto proberen te maken.

Wel in mij vorig bericht had ik gezegd dat het verkeer hier een hel is, wel ik heb mijn gelijk gekregen. Het blijkt dat mijn zus de auto heeft gecrashd een week voordat ik aankwam.  Dus zijn we verplicht om het openbaar vervoer te nemen. Maar dat is echt super goedkoop. Voor 10 CENT ben ik in her centrum. Het enige probleem is dat m´n familie verwacht dat ik al meteen al de route´s van de truffy´s hier ( soort taxi die een vaste route hebben) van buiten ken.  Maar die mken ik dus niet! Ochja met de tijd zal ik het wel leren. En ook begint het al een gewoonte te worden om schrik te hebben om gewoon de weg over te steken. Ochja  is toch ook een aparte ervaring =P.   

En voor de mense die denken dat ik hier in het paradijs zit met zon, zee en strand. Wel ik moet jullie teleurstelen want alle drie die dingen onbreken er hier. Zit in de bergen dus zee en strand heb ik hier niet. En de zon wel oke die is er soms wel maar de wind maakt he toch koud. Gisteren een eergisteren heef het zelfs en gesneeuwd ( in de bergen).  Voor de rest valt de temperauur wel goed mee. Smorgens is het koud ( zo´n  3-4 graden), maar dan lig ik nog in mijn bedje met 6 dekens over me heen, dus val goed mee. ´s middags is het redelijk en ´s avonds koelt he terug af. Maar m´n zus zei dat het vanaf mid augustus beter wordt ( lente komt eraan enzow).

verder heb je dan nog de bolivaanse (zuid-amerikaanse) manaña gewoonte. Dit houdt in:

 - stel uit wat uit te stellen valt

- als het niet uit te stelle valt doe het dan op het laatste moment

- morgen komt alles weer goed

Dit is wel oke maaja hant natuurlijk af van het onderwerp. Bv: maandag kwam ik erachter dat mijn Gsm niet werkt me een boliviaanse chip, dus da zordt een nieuwe kopen. Tis nu al een week verder en ze zeggen nog altijd: jah morgen gaan we kijken. Nu heb k mijn zus ervan overtuigd om vandaag (hopelijk) een goedkope GSM te kopen. Maar dat valt nog te zien.

Sleutels heb ik al, want was naar de film gegaan en eenmaal terug thuis zonder sluetels had ik  aangebeld en mijn vader was wakker geworden, en die vond dat dus niet zo fijn. En om dit nie meer voor te laten komen had hij de dag erna meteen sleutels laten bij maken =D 

Het weekend was super, door de week doe ik niet veel angezien ik nog nietnaar school ga. Wel heb ik spaanse lessen, maarja dat stelt nog neit veel voor. Maarja zaterdag zijn we dus me de familie en mijn nieuwe tante en oom, die btw stinkend rijk is, naar en buitenverblijf gegaan van hun net buiten de stad om te barbecuen. En het was LEKKER echt overheerlijk. Super veel (lekker) vlees gegeten en allemaal typische boliviaanse gerechten. Echt overheerlijk. Dan nog daarna gepraat met die oom in het duits en engels. Blijkt dat hij 13 jaar in duitsland heeft gewoond, en hij zijn kinderen duits laat leren ofzoiets.

Eenmaal terug in Achumani nam m´n zus me mee uit. Eerst gingen we naar een cafe waar we aar vriendinnen ontmoeten en al een beetje voo drinken. Owh en ze wouden me dronken voeren, maar ze zijn ermee gestopt omdat ik steeds nuchterder werd ipv dronken ( de wodka hier smaakt een beetje als fanta). Maarja toen pas zag k dat er 2 vrijwilligers zaten van AFS die voor het hoofdkantoor zaten ( en die op het orientatie weekend eiden dat je neit moogt drinken ec.) dus ik meten in paniek, en ze namen me ff apart maar ze zeiden dat  het eignelijk niks uitmaakt of i drink of niet want ze vonden de regel toch al zever en afs bolivia is heel laks, dus zeiden ze dat ik me geen zorgen hoefde te maken en trakteerde me op bolivaans bier =P . daarna ben ben ik met m´n zus en haar vriendinnen naar een club geweest en nog een 6 seconde binnen of m´n hand werd al vast gepakt en moest al dansen met een meisje, en zo ging dat door tot 2 uur, want was echt doodmoe. M´n zus zei tegen mij aangezien ik een gringo ben (lang, blond en blauze ogen) ik hier echt opval en ik veel harten ga breken. Maar ik zie wel =P

Normaal ga ik morgen naar school, mar aangezien ik geen grijze broek vind in mijn maat kan ik nog niet gaan, want ik moet een uniform dragen naar school. Maar we zoeken al 2 dagen en nog altijd niks. Dus school moet maar ff wachten. 

Zo volgend bericht gaat wel ff op zich wachten want heb geen zin meer om zoveel te schrijven (sorry)

Ciao Marc

wel na een jaar was het dan eindelijk zo ver. ik zou eindelijk vertrekken naar Bolivia¡ 17 jullie om 3 uur ’s nachts opgestaan, aangekleed  en vertrokken naar Zaventem. Daar aangekomen ging het eigenlijk vrij snel. Inchecken, terug naar familie gaan en dan 20 min de tijd voor afscheid te nemen. Dit was niet zo zwaar als ik dacht, maar moet wel zeggen; mammie je hebt je echt strek gehouden want dacht echt dat je in tranen zou uitbarsten, maar het enige wat ik heb gezien waren wat rode oogjes en een traantje  =D. Dit maakte het eigenlijk ook makkelijker voor mij.

Maarja verder: we waren begeleid, door onder andere Iene ( =vrijwilliger van m´n comite) naar de gate. Dan ingecheckt en vliegtuig in. De vlucht was wel oke, zat langs het gangpad dus had plaats voor m´n benen te strekken en de personen langs mij vielen als en blok in slaap dus daar had ik ook al geen last meer van. Eenmaal geland in Madrid gingen we in afwisselend tempo van gehaast naar lekker chill naar de gate. Deze keer lag er een reis van 9.30 uur naar Miami voor de boeg. ´k Zat langs een spaans meisje die op vakantie ging naar Miami, dus we hebben in het begin wat gepraat (Engels, Frans en Spaans door elkaar) en was wel grappig, verder heb ik telkens een uur geslapen een kwartiertje wakker en dan weer geslapen zodat de reis echt kort leek.

Geland in Miami werden we “aardig” ontvangen door de douane: STAND IN ONE LINE, THIS  AIN´T A KINDERGARDEN GODDAMMED¡¡ HURRY UP. Altijd wel leuk die duane ambtenaren, maarja wat doe je eraan =D. we eerst gaan eten in ¡¡Burger King¡¡ en daarna f naar buiten gegaan ( en ja pap: dat kon) maar ´t was zo snik heet dat we eigenlijk niet lang buiten zijn gebleven en ons dan maar hebben zitten amuseren in de terminal.  Deze keer moesten we dus 8 uur wachten op het vliegtuig naar LA PAZ, en bleek ook nog en dat we 1.5 uur vertraging hadden =(. Deze vlucht kan ik in 1 woord zeggen namelijk. Donker.  Heb de hele tijd geslapen (heb zelfs de instructies niet meer meegekregen over de veiligheid enzo, zo kapot was ik).

wel eindelijk aangekomen in “ze glorious natzion of Bolivia” en het was breathtaking, maar dan ook letterlijk. Had 25 tredes afgelopen en kreeg al bijna geen lucht meer. Door de hoogte zit er minder O2 in de lucht dusja, it´s damn hard to breath. Voel me net een man van 80, niet normaal: 20 meter lopen, ff op ademkomen, 25 meter lopen eventjes zitten enzovoort. OWH en dan nog zoiets raars, ofja raar het is meer uit voorzorg dat ze het hier doen. Piloten, stewardesse, duoane mensen e dan nog en paar “belangrijke” mensen lopen allemaal met z´n mondmasker uit scxhrik voor de mexicaanse griep. Echt freaky, maar zoals ze zeggen beter voorkomen dan genezen =D. Nu nog hopen dat ik niet besmet wordt =P.

In La PAZ ( waar het vliegtuig ook geland is, om verwarring te voorkomen) werden we opgewacht door 3 vrijwilligers. Kennisgemaakt met hun en daarna taxi genomen naar het hotel.

Ik denk dat ik het nog vaak zal zeggen maar het verkeer in La Paz, en in heel bolivia denk ik, is een F*CKING HELL¡¡¡ niet normaal, iedereen denk dat die baas is over de weg. Enkele voorbeelden: we reden dus rond de 90-100 km op de linkerrijbaan (die eigenlijk voor de tegenliggers bestemd was) en 2 Meter voor de afslag drukt die gek volop de rem in. Slaat naar recht ( waarbij 3 achterliggers bijna tegen ons op zaten, scheelde echt HEEEEEEEELLL weinig) en rijdt gewoon op z´n gemak door. En dan de regel bij uitstek: alle auto´s,  bussen, ... hebben voorrang op fietsers, Alle jah fietsers heb je hier niet want je moet echt een rand debiel zijn om hier te durven fietsen EN  voetgangers, ben zelf al bijna 2 keer aangereden toen ik door het GROEN licht liep ( en nee mamie je hoeft niet ongerust te zijn =D, ik red me wel =P). Maarja na een helse rit, waarbij mijn hart dus zeker 10 keer heeft stil gestaan, waren we angekomen bij het hotel.

Daar hadden we dus onze eerste orientatie gehad waar er vertelt  werd over de:  -  gewoontes: iedereen is dus hier echt laks met tijd, toen het  hotel zei:  binnen 10 min kunnen jullie eten, zaten we na 2 uur nog te kaarten. En zondag is familiedag dus lekker met de familie andere familie leden bezoeken of gewoon gezellig op restaurant gaan. 

 - Relegie: bijna iedereen is hier katholiek,

-  Voedsel: Vlees overheerst, en kaas is ook iets wat vaak in eten voorkomt ( gesmolten kaas in brood, kaas in bladerdeeg, kaas met rijst,...) Maar voor mij kan niks tippen aan cocathee, das echt super en de bijwerkingen zijn ook wel grappig. na 4 koppen thee voelt je tong wat verlamd =D 

- en natuurlijk de regels die ik al zeker 10 keer heb moeten aanhoren.

Ahja en we moesten naar een medisch instituut voor allerlei/allerlij proeven, waaronder X-ray van je longen en hart en natuurlijk een aids test... alweer =(. Jahjha daar zit je dan in een kamertje waar ze lekker me een spuit voor je gezicht ziten te zwaaien, en uiteindelijk een elastieke buis rond je arm binden om je bloed af te tappen. Voelde me net een heroineverslaafde alleen werd er bij mij dan bloed uitgenomen ipv heroine naar binnen.

En dan de dag waarop iedereen naar uitkeek: de otmoeting met het gezin. Diegene die in La Paz bleven moesten naar the local chapter (hoofdkantoor) van La Paz waar we dan zouden worden opgehaald door onze familie. Wel we kamen aan rond 5 voor 9. Om 9 mosten ze ons komen halen... en ik vertrek om kwart voor 11 (Bolivianse mentaliteit). M[n gastgezin is echt super aardig en vriendelijk en spontaan. De enige barriere is de taal, maarja dat is te doorbreken. en Carlos Andres gaat Naar Duitsland en heb ook meegrkreen dat Mariana gaat studeren in the USA , was totaal verrast toen ik dat hoorde maar ben wel blij voor haar.

wel di was et zo´n beetje, vandaag ga ik me mari de std wat verkennen en trg naar the local chapte voor en spanse test ( waar ik dus geen klote van ken maarja pfff wat maakt het uit)

Groetjes Marc x

Groetjes Marc

wel eindelijk, na lang wachten had ik het dan gekregen. het OH zo heilige dossier van m'n gastouders.

Ik word dus in La Paz gedropt, meer bepaald in Achumani.  m'n vader is dokter en m'n moeder secresaresse van de vice-minister van landbouw, of zoiets in die aard. lekka belangrijk dus:p. verder heb ik 2 broers; Javier is 21 en Carlos 17. EN ik heb een zus die 20 is. midden het jaar vertrekt Carlos ook met AFS voor een jaar naar ?.?.?

ik vertrek 16 Juli, en heb eerlijk gezegd super veel zin om te gaan. Maar eerst nog eventjes in het oude vertrouwde België rondhangen! Zodra ik aangekomen ben zal ik jullie meer laten weten over het dagelijks leven in Bolivia =]